Kome odgovara da je BiH otpad proizvodima iz inostranstva?
U skladu sa Zakonom o javnom informisanju i Kodeksom za štampu, a u cilju tačnog informisanja javnosti, objavljujemo reagovanje na određene napise u medijima:
Parlamentarna skupština Bosne i Hercegovine, na sjednici Predstavničkog doma, održanoj 5.3.2003. godine i na sjednici Doma naroda, održanoj 23.4. 2003. godine usvojila je Zakon o nadzoru kvaliteta određenih proizvoda pri uvozu i izvozu („Službeni glasnik BiH“, broj: 13/03, objavljen dana 19.05.2003. godine). Rok za donošenje podzakonskih, odnosno provedbenih propisa od strane Vijeća ministara Bosne i Hercegovine bio je tri mjeseca od dana stupanja na snagu ovog zakona. Međutim, do danas, odnosno deset godina poslije, provedbeni propisi koji su neophodni za njegovu primjenu nisu doneseni i do njihovog donošenja na snazi su entitetski propisi koji uređuju predmetnu oblast.
Zakonom o kontroli kvaliteta određenih proizvoda pri uvozu i izvozu („Službene novine Federacije BiH“, broj: 21/97), uređuje se kontrola kvaliteta određenih proizvoda pri uvozu i izvozu, propisuju uslovi i način na koji se ti proizvodi mogu uvoziti i stavljati u promet na tržištu Federacije Bosne i Hercegovine, odnosno izvoziti na inostrano tržište.
U skladu sa članom 3. navedenog federalnog Zakona, kontrolom kvalitete utvrđuje se da li proizvodi koji se uvoze odgovaraju kvaliteti i uslovima koji su određeni posebnim propisom kojima se uređuje kvaliteta određenih proizvoda, odnosno da li imaju propisanu deklaraciju, da li su propisno označeni i upakovani, te da li imaju propisane isprave (garantni list, tehnička uputstva i sl.), kao i propisane oznake, podatke i znakove o njihovoj usklađenosti s propisima o kvalitetu proizvoda.
Kontrola kvaliteta proizvoda koji se uvoze, u skladu sa članom 6. federalnog Zakona, obavlja se na mjestu carinjenja pri carinjenju proizvoda, a kontrola kvaliteta proizvoda koji se izvoze obavlja se na mjestu utovara tih proizvoda (naglašavamo da mjesto carinjenja ne mora biti granični prelaz, nego i prijavljeno mjesto carinjenja).
Iznimno, ministar može propisati da se kontrola kvaliteta može obavljati i na drugom mjestu. Odredbama navedenog federalnog Zakona propisano je da kontrolu kvaliteta proizvoda obavlja federalni tržišni inspektor, a Federalno ministarstvo trgovine može ovlastiti i pojedina preduzeća za obavljanje kontrole kvaliteta.
Članom 17. Zakona o kontroli kvaliteta određenih proizvoda pri uvozu i izvozu decidno se zabranjuje uvoz, izvoz i carinjenje proizvoda za koje nije izdato uvjerenje po federalnom Zakonu.
Zakon o kontroli kvaliteta je na pravnoj snazi, važeći je propis na teritoriji Federacije Bosne i Hercegovine, pa je nadležni inspektor prilikom obavljanja nadzora u obavezi da postupa u skladu sa odredbama federalnog Zakona.
Ističemo da se kontrolom kvaliteta prema članu 3. federalnog Zakona utvrđuje da li proizvodi koji se uvoze ispunjavaju uslove za stavljanje u promet na tržište Federacije BiH u skladu sa propisima kojima se uređuje kvaliteta proizvoda u Federaciji BiH.
Iz navedenog proizilazi da Instrukcija federalnog ministra trgovine za primjenu Zakona nije samovolja resornog ministra, nego obaveze federalnih inspektora za primjenu i poštivanje Zakona o kontroli kvaliteta određenih proizvoda pri uvozu i izvozu, sve dok se predmetna oblast ne uredi na jedinstven način na državnom nivou. Smatramo da su se konačno, poslije punih deset godina od donošenja državnog zakona, stekli uslovi da Vijeće ministara Bosne i Hercegovine donese odgovarajuće provedbene propise Zakona o kontroli kvaliteta određenih proizvoda pri uvozu i izvozu i na taj način u svim segmentima omogući provođenje ovog Zakona i funkcionisanje jedinstvenog tržišta Bosne u Hercegovine.